That there, that's not me
I go where I please
I walk through walls
I float down the Liffey
I'm not here
This isn't happening
I'm not here
I'm not here
The moment's already passed
Yeah, it's gone
I have a dream..
I'm dreaming of a world free of exams and full of beer, boys and rocking benches....
Ballbreaker
you are a real jawbreaker
a real crook, obscene
i'd call you a heartbreaker
but i reserve that for nicer things
Η κα Ζεν και οι κρίσεις πανικού
Υπάρχουν κάποια πράγματα σχετικά με την κα Ζεν που δεν μπορείς να αγνοήσεις.
Οι γειτόνισσες δεν ξέρουν τι λένε, σκέφτεται και χαμογελάει στον καθρέφτη λίγο πριν ανεβεί στη σκηνή.
Το κεφάλι της είναι τρύπιο καρύδι.
Δρ. Ρωτλάουφ και οι μύγες
Ο Δρ. Ρωτλάουφ είχε μαγικές ικανότητες και τις εξασκούσε προκειμένου να φτάσει στην τελειότητα. Ήξερε ακριβώς τι να πει για να σε κάνει να θες να ακούσεις παραπάνω.
Ο Δρ. Ρωτλάουφ ήταν καλυμμένος με ένα λεπτό στρώμα ζάχαρης και οι μύγες κολλούσαν πάνω του και απολάμβαναν τη γλύκα. Οι μύγες όμως είναι ενοχλητικές και ο Δρ. Ρωτλάουφ φρόντιζε να τινάζεται που και που για να φεύγουν από πάνω του.
Αλλά εγώ ήμουν μια πολύ επίμονη μικρή μύγα. Και αυτό τράβηξε την προσοχή του και άρχισε να δοκιμάζει τις αντοχές μου στο παιχνίδι. Πήρε έναν σπάγκο, τον τύλιξε γύρω μου, τον στερεώσει στα δάχτυλά του και άρχισε να με παίζει σαν το γιογιό: όταν έφτανα πολύ κοντά, με έσπρωχνε απαλά προς τα κάτω, όταν απομακρυνόμουν αρκετά, με τραβούσε ξανά κοντά του. Δρ. Ρωτλάουφ ήξερε πολύ καλά τι να πει, πώς να τραβήξει τον σπάγκο. Ο Δρ. Ρωτλάουφ είχε μαγικές ικανότητες.
Ο Δρ. Ρωτλάουφ έγραφε επίσης ποιήματα για μεταξωτά φορέματα που πέφτουν στα πατώματα ενώ η βροχή χτυπά στο τζάμι του μισάνοιχτου παραθύρου.
1/3
- Θα πάω…
- Αφού δεν τον θες… Εσύ μόνη σου μου είπες πριν λίγο ότι δεν γουστάρεις και πολύ.
- Ναι, αλλά δεν μπορώ να περάσω τη νύχτα μόνη μου.
- Βγες με μια φίλη σου.
- Δεν έχω όρεξη να βγω.
- Τότε πες της να ρθει σπίτι σου.
- Δεν είναι το ίδιο.
- Είναι καλύτερο! Αφού δεν τον θες!
- Τον θέλω… λίγο. Τον έχω ανάγκη. Μόνο για σήμερα…
- Κάνε ό,τι νομίζεις…
Ύστερα μου το κλεισε στα μούτρα. Μάλλον δεν με άντεχε πλεόν. Μάλλον είχε αρχίσει να καταλαβαίνει ότι είχα αναπτύξει κάποιες εξαρτήσεις και δεν το άντεχε. Νομίζω πως μ’ αγαπούσε. Και μάλλον μ’ αγαπούσε ειλικρινά.
Σηκώθηκα να κάνω μπάνιο και να ετοιμαστώ. Ο τύπος δεν με είχε πάρει τηλέφωνο ακόμα. Αλλά εγώ τον είχα τόσο μεγάλη ανάγκη που δεν άντεχα να περιμένω άλλο. Θα ετοιμαζόμουν και θα περίμενα. Έτσι και αλλιώς – είτε ετοιμαζόμουν είτε όχι – θα περίμενα. Είμαι σίγουρη πως έχω περάσει τουλάχιστον το εν τρίτο της ζωής μου περιμένοντας.
Self-defence
Longhair to cover my long face
Keep my head on straight
Cover my eyes from the men I crave
Lead me not to temptation, cause I don't need anyone
I build my own world of tears
I build my own look of tears
Cause I need it, I need it all night long
All night long
All night
Κακές παρέες
Κάποιες φορές φοβάμαι ότι με έχεις κάνει αυτό που μισούσα: μια κακή απομίμησή σου. Γιατί ξέρεις, πολλές φορές αυτό το στυλάκι και τη στάση ζωής που απορρίπτουμε θα θέλαμε πολύ να τα μιμηθούμε...
Και λέω κακή απομίμηση, γιατί ότι και να κάνω, δεν σε φτάνω... Δεν είμαι σε θέση να πληγώσω κάποιον τόσο καλά όσο εσύ. Γρατζουνάω, αλλά δεν σκοτώνω. Δαγκώνω, αλλά δεν πίνω το όλο το αίμα. Λυπάμαι πολύ εύκολα και ξεχνάω πολύ δύσκολα. Άσε που έχω κάποιες δυσκολίες με τις τακτικές...
Κάποιες άλλες φορές πάλι, σταματάω να το πολυσκέφτομαι γιατί μάλλον μου κάνει κακό. Ο άνθρωπος που είμαι θα γινόταν αυτό που είναι έτσι και αλλιώς - με ή χωρίς εσένα, για σένα ή εναντίον σου...
(Pic from: http://favim.com)
Pale blue eyes
Πες "ναι"...
Σε παρακαλώ, πες μου "ναι"...
Δεν είναι μόνο που μου τη σπάει να μου λένε όχι, είναι που θέλω τόσο να σε δω...
Ναι, το ξέρω πως κάνω σαν κακομαθημένο και πως ίσως -σίγουρα- έχεις πιο σημαντικά πράγματα να κάνεις, αλλά έλα! Σε παρακαλώ!
It was good what we did yesterday.
And I'd do it once again.I bet you liked it too....
(Pic from: http://favim.com/image/50776/)
Μάρτης 2011
Είχα σχεδιάσει τα πάντα στην εντέλεια. Όμως όταν θέλουμε κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον μας. Δύο μέρες πριν είχα ξυπνήσει με ενδείξεις συναχιού. Την επομένη (δηλαδή μία μέρα πριν τη μεγάλη μέρα), επιπεφυκίτιδα.
«Φακούς επαφής μπορώ να φοράω;»
«Όχι.»
«Σίγουρα;»
«Ναι.»
«Ούτε για λίγο;»
«Μόνο αν πρόκειται για μερικές ώρες…»
(Ναι, καλά!)
Όλα θα ήταν τέλεια. Και το συνάχι και την επιπεφυκίτιδα θα τα έκρυβα – κάπως.
Θυμάμαι που περπατούσα στο Κολωνάκι με κατεύθυνση προς Σύνταγμα και ένα κοριτσάκι είπε στην μαμά του:
«Μαμά, κοίτα τι όμορφή που είναι αυτή η κοπέλα!»
Ένοιωσα όμορφα. Ποτέ δεν είχα αυτοπεποίθηση, και φοβόμουν πως εκείνος με κορόιδευε όταν μου έκανε κομπλιμέντα. Αλλά το κοριτσάκι δεν μπορεί να έλεγε ψέματα – από μικρό και από τρελό, ξέρεις…
Έφτασα στο Σύνταγμα. Δεν μπορούσα να τον δω μέσα στο πλήθος. Τον πήρα τηλέφωνο. Ήταν εκεί. Με έβλεπε. Ήρθε. Μου είχε κοπεί η ανάσα. Ένιωθα λίγη, πολύ λίγη… Γαμώτο… Τι μάτια είναι αυτά;
Καθώς κατεβαίναμε την Ερμού ένιωθα σαν μικρό παιδί που του πήραν δώρο το παιχνίδι που τόσο καιρό περίμενε.
Είπαμε διάφορα.
Πριν φύγει φιληθήκαμε σταυρωτά.
«Να πάμε για μια μπύρα το βράδυ;»
«Να πάμε.»
Και πήγαμε.
Και ήταν η καλύτερη μπύρα που είχα πιεί ποτέ. Η πιο νόστιμη… Heineken ήταν. Δεν ξέρω γιατί ήταν τόσο καλή….
Χρειάστηκα τέσσερεις για να πάρω θάρρος. Θυμάμαι πως ξαφνικά τον φίλησα στο μάγουλο.
«Θες άλλη μία;», με ρώτησε.
«Εσένα θέλω.»
Έμενε σε ένα ξενοδοχείο στην Ομόνοια. Αρχίσαμε να περπατάμε προς τα εκεί. Παραπατούσα. Γελούσα. Ένιωθα όλο το σύμπαν να μην θέλει να πάω μαζί του, αλλά εγώ να ξεπερνάω αυτή την δύναμη, να γελάω και να της λέω:
«Κοίτα! Κοίτα με τι κάνω! Είναι δικός μου… Τον κέρδισα… Δεν θες να τον ακολουθήσω ε; Και τι με νοιάζει; Εγώ θα πάω!»
Μπήκαμε μέσα. Στο ασανσέρ άρχισε να με φιλάει.
(Είσαι δικός μου... και δεν θα αφήσω Κανέναν να μπει ανάμεσά μας.)
Στον διάδρομο άρχισε να μου λέει διάφορα για το ξενοδοχείο.
(Σκάσε, γαμώτο… Σκάσε και άνοιξε την πόρτα.)
Άρχισα να ξετυλίγω ευλαβικά το δώρο μου. Ήταν το πιο τέλειο δώρο που μου είχαν κάνει ποτέ.
Tο πιο απαλό δέρμα που είχα αγγίξει ποτέ..
Τα πιο όμορφα μάτια μου με είχαν κοιτάξει…
Το πιο γλυκό στόμα…
Τα πιο άγρια χέρια…
Μου έλεγε ό,τι ακριβώς ήθελα να ακούσω…
Στον ρυθμό ακριβώς που ήθελα να νιώσω…
…
Ήταν δικός μου. Εκείνες τις στιγμές ήταν δικός μου. Ποτέ δεν θα γινόταν δικός μου, αλλά εκείνες τις στιγμές ήταν.
I don’t care if you want me, I’m yours right now…
Ύστερα αρχίσαμε να λέμε διάφορα…
Μετά ξανά..
Μετά εκείνη η αίσθηση της απομάκρυνσης.
«Να κάνω ένα τσιγάρο…»
Μετά τα μάτια του να με χαϊδεύουν…
Μετά πάλι…
Ύστερα έπρεπε να φύγω…
«Θα σε δω αύριο ξανά, εντάξει;»
«Ναι.»
Και τον είδα… Απλά και μόνο για να καταλάβω πόσο πολύ τον θέλω.
Μου έδιναν ένα δώρο, να το ανοίξω, να το χαρώ για μερικές ώρες, και μετά να το επιστρέψω…
Τέσσερεις η ώρα έπρεπε να είμαι στο αεροδρόμιο, και ήταν ήδη έντεκα. Γαμώτο…
Ήθελα να κλάψω αλλά ντρεπόμουν. Δεν ήθελα να δει πόσο αδύναμη και μικρή ένιωθα.
Κουλουριάστηκα δίπλα του στο κρεβάτι.
Σε λίγες ώρες θα ήμασταν σε άλλες χώρες…
Γαμώτο…
«Είσαι τέλειος»
«Σςςς…»
Φτάνει να μου χαρίσεις δύο φιλιά….
Fucked up, but cool...
Μια κατάρα...
Ένα μικρό μυστικό...
Μία σπασμένη πόρτα...
Μία εκπρόθεσμη εργασία...
Ένα αγόρι που δεν μου μιλά...
Ένα ταξίδι χωρίς ουσιαστικό λόγο...
Ένα αγόρι που δεν μπορεί να μεγαλώσει...
Ένα αγόρι που ζητά συγνώμη αλλά συνεχίζει...
Ένα κορίτσι που ρχεται στον ύπνο μου και με ξυπνά...
Δύο μπλε μάτια που δεν βγαίνουν από το μυαλό μου...
Δύο τραγούδια σταλμένα από εκείνη, στο ριπίτ...
Δύο φωτογραφίες με εμένα & διπλά εκείνον...
Δύο παιχνίδια που δεν τα παίξαμε ποτέ..
Δύο βιβλία που δεν διάβασα ακόμα...
Τρία μηνύματα στο κινητό...
Τρία λάθη στη σειρά...
τρεις φορές το ίδιο...
Τρίτωσε...
Mood swings
Sometimes I feel so happy,
Sometimes I feel so sad.
Sometimes I feel so happy,
But mostly you just make me mad.
Baby, you just make me mad.
Linger on, your pale blue eyes.
Linger on, your pale blue eyes.
Thought of you as my mountain top,
Thought of you as my peak.
Thought of you as everything,
I've had but couldn't keep.
I've had but couldn't keep.
Linger on, your pale blue eyes.
Linger on, your pale blue eyes.
If I could make the world as pure and strange as what I see,
I'd put you in the mirror,
I put in front of me.
I put in front of me.
Linger on, your pale blue eyes.
Linger on, your pale blue eyes.
Skip a life completely.
Stuff it in a cup.
She said, Money is like us in time,
It lies, but can't stand up.
Down for you is up.
Linger on, your pale blue eyes.
Linger on, your pale blue eyes.
It was good what we did yesterday.
And I'd do it once again.
The fact that you are married,
Only proves, you're my best friend.
But it's truly, truly a sin.
Linger on, your pale blue eyes.
Linger on, your pale blue eyes.
Foreign Tongues
That sidewalk is a river that I fished dry
Oh that sidewalk is a river that I fished dry
And now it's my heavy hand filling the brim
And it hauled me out of their realm
But my coat of arms burns stronger still
But my coat of arms burns stronger still
And foreign tongue ties me here
Foreign tongue ties me here
So hang my slips out with the words between the lines
Oh hang my slips out with the words between the lines
And bow my head to their ears
Bow my head to those years
I'll never tip-toe across my home ever again
I'll never tip-toe across my home ever again
Ever again
Ever again
And foreign tongue ties me here
Foreign tongue ties me here
Oh that sidewalk is a river that I fished dry
And now it's my heavy hand filling the brim
And it hauled me out of their realm
But my coat of arms burns stronger still
But my coat of arms burns stronger still
And foreign tongue ties me here
Foreign tongue ties me here
So hang my slips out with the words between the lines
Oh hang my slips out with the words between the lines
And bow my head to their ears
Bow my head to those years
I'll never tip-toe across my home ever again
I'll never tip-toe across my home ever again
Ever again
Ever again
And foreign tongue ties me here
Foreign tongue ties me here
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
